Le Beaujolais Nouveau est arrivé!

Het is vandaag de derde donderdag van november – de dag waarop traditiegetrouw de Beaujolais Nouveau weer verkrijgbaar is. ‘Beaujo’ had lange tijd een slechte naam van goedkoop zuurstokkenwater, maar langzaam maar zeker ‘mag’ het weer gedronken worden.

De Beaujolais is een Franse wijnstreek die direct onder de Bourgogne ligt. Hier worden mooie wijnen van de blauwe Gamay en de witte Aligoté druif gemaakt. De Cru wijnen uit de Beaujolais hebben een goede naam en zijn zeker het drinken waard. Met de Beaujolais Nouveau ligt dat net even wat anders.

In 2 maanden van tros naar glas

De Nouveau is namelijk een ‘Vin de l’année’, zoals de Fransen dat noemen – een jaarwijn die nog in het jaar waarin de druiven geoogst worden, kan worden gedronken. Vlak na de oogst worden de Gamay druiven meteen geperst en omgetoverd tot wijn. Die gaat direct in de fles en nog voor de blaadjes van wijnstokken allemaal zijn gevallen, liggen de flessen in de winkel. Het is dus een super jonge wijn. Het is fris en fruitig, heeft weinig tannine en smaakt naar kersen, frambozen en aardbeien. Tenminste, als je een beetje een goede hebt.

Wedstrijdje

Midden vorige eeuw werd de Nouveau vooral door de boeren zelf gedronken of in grote kruiken verkocht aan barretjes in naburige steden. De lichte ‘wegtikwijn’ was goedkoop en pretentieloos. Een prima manier om het einde van de oogsttijd te vieren. Ergens in de jaren ’70 viel de Nouveau echter ten prooi aan een marketingstunt. Een journalist van de Britse Sunday Times loofde in één van zijn columns – min of meer als grapje – een fles Champagne uit voor degene die dat jaar als eerste met een fles Beaujolais Nouveau op de stoep van de krant stond. Groot was zijn verbazing tot er op 15 november (de dag waarop in die tijd de Nouveau op de markt mocht komen) om 3 uur ’s nachts al iemand op de stoep stond. Hij was speciaal voor deze wedstrijd met een klein vliegtuigje de 800 kilometer tussen Beaujolais en Londen op en neer gevlogen.

Rage

En hij was niet alleen. Drommen mensen waren in de auto gesprongen om – alle snelheidslimieten aan de laars lappend – de nieuwe wijn naar Londen te brengen. De als grap bedoelde oproep, ontketende een ware Beaujolais rage in Engeland. De lichte wijn met karakteristieke fruitige bubblegumsmaak was de perfecte tegenhanger voor de op dat moment gangbare zware, tanninerijke wijnen die men gewend was te drinken. De verkoopcijfers stegen met 1.000 procent per jaar.

Slechte naam

Er was zo veel vraag naar het populaire drankje, dat het in no-time uitverkocht was. Gretige wijnboeren sprongen daar maar al te graag op in door de productie flink op te schroeven. Helaas met alle negatieve gevolgen van dien. Door de massaproductie ging de kwaliteit hollend achteruit. Tot er een soort ondrinkbaar zuurstokkenwater overbleef. En nu kun je wijndrinkers echt wel een keer foppen, maar na verloop van tijd hebben ze natuurlijk ook door dat ze het Nouveautje maar beter in het schap konden laten staan. Het imago van de Beaujolais Nouveau was naar de knoppen.

Op de weg terug

Gelukkig krabbelt de Beaujolais Nouveau weer op. Wijnboeren besteden tegenwoordig weer meer tijd aan het maken van de Nouveau en is de kwaliteit weer omhoog gegaan. Complexe wijnen met diepgang zullen het nooit worden. Verwacht geen hoogstandjes. Daarvoor zijn ze nu eenmaal veel te jong. Maar als je zin hebt in een licht, makkelijk glaasje rode wijn: probeer dan de komende tijd eens een Beaujolais Nouveau. Wel even in de koelkast, want dan komt het fruitige smaakje het best tot zijn recht.

Santé

Bron:

• Clarke, Oz – Red & White
• www.beaujolaisnouveauday.com